Προσωποκρατία είναι διακυβέρνηση στην οποία οι πολίτες ασκούν την εξουσία προσωπικά, όχι μέσω αντιπροσώπων. Όχι μία ψήφος που δίνεται εκ μέρους τους. Όχι μία θητεία που ανατίθεται σε κάποιον άλλο. Η ίδια η εξουσία, στο πρόσωπο.
Δύο ρίζες, ενωμένες για να ονομάσουν κάτι που δεν είχε, ως τώρα, δικό του καθαρό όνομα.
Η λέξη πρόσωπον σημαίνει το άτομο — τον εαυτό που ενεργεί, όχι έναν ρόλο που εκτελείται εκ μέρους κάποιου άλλου. Είναι η ρίζα πίσω από τη λατινική persona, και επιβιώνει στη νέα ελληνική στο «νομικό πρόσωπο».
Σε συνδυασμό με το -κρατία (από το κράτος, εξουσία), η προσωποκρατία σημαίνει, κυριολεκτικά, εξουσία του προσώπου — εξουσία που παραμένει εκεί όπου βρίσκεται το άτομο, αντί να περνά σε έναν αντιπρόσωπο που ενεργεί στη θέση του.
Η ρίζα πρόσωπο μπορεί να συνδυαστεί με πολύ διαφορετικές καταλήξεις. Μόνο μία από αυτές περιγράφει αυτό που σημαίνει η λέξη.
Μια λατρεία γύρω από έναν μόνο ηγέτη, ενώ όλοι οι υπόλοιποι παραμένουν παθητικοί. Λατρεία προσώπου.
Εμμονή με το πρόσωπο ή την εικόνα ενός ηγέτη, αντί για όσα πράττει. Εμμονή με την προσωπικότητα.
Εξουσία που κατανέμεται σε κάθε πολίτη, προσωπικά, έναν έναν. Όχι ένα πρόσωπο εξυμνημένο — εξουσία που περνά, αυτοπροσώπως, μέσα από όλους.
Προσωποκρατία είναι διακυβέρνηση στην οποία οι πολίτες ασκούν την εξουσία προσωπικά, όχι μέσω αντιπροσώπων.
Prosopocracy is a government in which citizens exercise power personally, not through representatives.
Η προσωποκρατία δεν αντικαθιστά τη δημοκρατία — ολοκληρώνει αυτό στο οποίο η λέξη πάντα απέβλεπε.
Η λέξη «δημοκρατία» σημαίνει εξουσία του λαού, αλλά δεν λέει τίποτα για το πώς ασκείται αυτή η εξουσία. Αφημένο ανοιχτό, αυτό το κενό επέτρεψε στη λέξη να καλύψει σχεδόν τα πάντα: ένας πολίτης που ψηφίζει μία φορά κάθε λίγα χρόνια για να κυβερνήσει κάποιος άλλος στο όνομά του ονομάζεται δημοκρατία, όπως και ένας πολίτης που κυβερνά ο ίδιος, αυτοπροσώπως. Η προσωποκρατία ονομάζει το δεύτερο μισό αυτής της υπόσχεσης — το μέρος που η δημοκρατία υπόσχεται αλλά ποτέ δεν εγγυάται. Δεν είναι αντίπαλος της δημοκρατίας· είναι ο μηχανισμός που κάνει τη λέξη να σημαίνει αυτό που πάντα ισχυριζόταν.
Στα αντιπροσωπευτικά συστήματα, η αποτυχία έχει πάντα πού να κρυφτεί.
«Ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες» γίνεται δικαιολογία: η ευθύνη μετατοπίζεται προς απόμακρους τεχνοκράτες, προς ένα σύστημα πολύ πολύπλοκο για να αποδοθεί σε ένα μόνο πρόσωπο. Η προσωποκρατία αφαιρεί αυτόν τον κρυψώνα δομικά, όχι ηθικά — ο πολίτης που κατέχει την εξουσία είναι η ίδια η λεπτομέρεια. Δεν υπάρχει αλλού διάβολος να βρεθεί.
"Horistics is the apposite and airtight formulation of the differentia of concepts."
«Οριστική είναι η εύστοχη και αεροστεγής διατύπωση της ειδοποιού διαφοράς εννοιών.»
Η αφαίρεση κάθε δικαιολογίας λειτουργεί μόνο αν οι πολίτες μπορούν να βλέπουν αρκετά καθαρά ώστε να κυβερνούν καλά αφού οι δικαιολογίες εξαφανιστούν. Γι' αυτό ο ακρογωνιαίος λίθος της προσωποκρατίας είναι η Οριστική — η επιστήμη που περιγράφει αυτός ο ορισμός. Ένας πολίτης που δεν μπορεί να ορίσει με ακρίβεια την ελευθερία, τη δικαιοσύνη ή τη διαφθορά δεν μπορεί να αναμένεται να ασκήσει εξουσία πάνω σε αυτές με ακρίβεια. Η προσωποκρατία απαιτεί πολίτες ικανούς να βλέπουν πολιτικά· η Οριστική είναι ο τρόπος με τον οποίο χτίζεται αυτή η όραση.
Η Οριστική εντοπίζει τις ρίζες της στη σωκρατική μέθοδο της οριστικής διερεύνησης — το 2030 σηματοδοτεί τα 2.500 χρόνια από τη γέννηση του Σωκράτη.
Εξασκήσου στην Οριστική →Η προσωποκρατία ονομάζει το πώς πρέπει να μοιάζει η εξουσία — ασκούμενη από τους ίδιους τους πολίτες, όχι ανατιθέμενη αλλού. Το ROTA είναι η συγκεκριμένη πρόταση για το πώς αυτό χτίζεται στην πράξη: πολίτες που εναλλάσσονται σε σύντομες θητείες πολιτικού καθήκοντος, ώστε η εξουσία να περνά μέσα από όλους αυτοπροσώπως, και κανείς να μην την κρατά αρκετά καιρό ώστε να πάψει να είναι δική του.
Διαβάστε την πρόταση ROTA →