პროსოპოკრატია არის მმართველობის ფორმა, რომელშიც მოქალაქეები ძალაუფლებას პირადად ახორციელებენ, არა წარმომადგენლების მეშვეობით. არა ხმა, მიცემული მათი სახელით. არა უფლებამოსილება, სხვისთვის გადაცემული. თავად ძალაუფლება, პიროვნებაში.
ორი ფუძე, გაერთიანებული, რათა დაერქვას რაღაც, რასაც აქამდე არ ჰქონდა საკუთარი მკაფიო სახელი.
ბერძნული სიტყვა πρόσωπον (prósopon) ნიშნავს პიროვნებას — მოქმედ „მე"-ს, და არა როლს, შესრულებულს სხვისი სახელით. ეს არის ფუძე ლათინური persona-ს მიღმა და ის შემორჩენილია ახალ ბერძნულში გამოთქმაში νομικό πρόσωπο, „იურიდიული პირი”.
შერწყმული -კრატიასთან (kratos-იდან, ძალაუფლება) პროსოპოკრატია სიტყვასიტყვით ნიშნავს პიროვნების ძალაუფლებას — ძალაუფლებას, რომელიც რჩება იქ, სადაც არის პიროვნება, მის ნაცვლად წარმომადგენელზე გადასვლის ნაცვლად, რომელიც მოქმედებს მის ნაცვლად.
ფუძე πρόσωπο (პიროვნება) შეიძლება შეერწყას ძალიან განსხვავებულ დაბოლოებებს. მხოლოდ ერთი მათგანი აღწერს, რას ნიშნავს ეს სიტყვა.
კულტი, აგებული ერთი მმართველის გარშემო, თაყვანსაცემი, სანამ ყველა დანარჩენი პასიური რჩება. პიროვნების კულტი.
ლიდერის სახეზე ან იმიჯზე ფიქსაცია, იმის ნაცვლად, რასაც ის რეალურად აკეთებს. პიროვნებით შეპყრობილობა.
ძალაუფლება, განაწილებული ყოველ მოქალაქეზე, პირადად, თითო-თითოდ. არა ერთი აღზევებული პიროვნება — ძალაუფლება, რომელიც გადის, პირადად, ყველას გავლით.
პროსოპოკრატია არის მმართველობის ფორმა, რომელშიც მოქალაქეები ძალაუფლებას პირადად ახორციელებენ, არა წარმომადგენლების მეშვეობით.
Prosopocracy is a government in which citizens exercise power personally, not through representatives.
პროსოპოკრატია არ ცვლის დემოკრატიას — ის ასრულებს იმას, რისკენაც სიტყვა ყოველთვის მიისწრაფოდა.
„დემოკრატია” ნიშნავს ხალხის ძალაუფლებას, მაგრამ არაფერს ამბობს იმაზე, თუ როგორ ხორციელდება ეს ძალაუფლება. ღიად დატოვებულმა ამ ხარვეზმა სიტყვას საშუალება მისცა, დაეფარა თითქმის ყველაფერი: მოქალაქე, რომელიც რამდენიმე წელიწადში ერთხელ აძლევს ხმას, რომ ვინმე სხვამ მართოს მისი სახელით, დემოკრატიად იწოდება, ისევე როგორც მოქალაქე, რომელიც თავად მართავს, პირადად. პროსოპოკრატია ასახელებს ამ დაპირების მეორე ნახევარს — ნაწილს, რომელზეც დემოკრატია მიანიშნებს, მაგრამ არასოდეს იძლევა გარანტიას. ის არ არის დემოკრატიის მეტოქე; ეს არის მექანიზმი, რომელიც სიტყვას აქცევს იმად, რასაც ის ყოველთვის აცხადებდა, რომ ნიშნავდა.
წარმომადგენლობით სისტემებში წარუმატებლობას ყოველთვის აქვს სად დაიმალოს.
„ეშმაკი დეტალებშია” მართლმდგომად იქცევა: ბრალი შორეულ ტექნოკრატებისკენ იწევს, სისტემისკენ, ძალიან რთულისკენ იმისთვის, რომ ერთმა ადამიანმა აგოს პასუხი მასზე. პროსოპოკრატია ამ თავშესაფარს სტრუქტურულად აღმოფხვრის, არა მორალურად — მოქალაქე, რომელსაც ძალაუფლება აქვს, თავად არის ეს დეტალი. სხვაგან ეშმაკი საპოვნელი აღარ არის.
"Horistics is the apposite and airtight formulation of the differentia of concepts."
«Οριστική είναι η εύστοχη και αεροστεγής διατύπωση της ειδοποιού διαφοράς εννοιών.»
ყოველი საბაბის აღმოფხვრა მუშაობს მხოლოდ მაშინ, თუ მოქალაქეებს შეუძლიათ საკმარისად ნათლად დანახვა, რომ კარგად მართონ, როცა საბაბები გაქრება. სწორედ ამიტომ არის პროსოპოკრატიის საძირკველი Horistics — დისციპლინა, რომელსაც ეს განმარტება აღწერს. მოქალაქისგან, რომელსაც არ შეუძლია ზუსტად განსაზღვროს თავისუფლება, სამართლიანობა ან კორუფცია, ასევე ვერ ველოდებით მათზე ზუსტ ძალაუფლების განხორციელებას. პროსოპოკრატია მოითხოვს მოქალაქეებს, რომლებსაც პოლიტიკურად დანახვა შეუძლიათ; Horistics არის გზა, რომლითაც ეს ხედვა შენდება.
Horistics სათავეს იღებს სოკრატეს განმარტებითი კვლევის მეთოდიდან — 2030 წელი აღნიშნავს 2500 წელს სოკრატეს დაბადებიდან.
ივარჯიშე Horistics-ში →პროსოპოკრატია ასახელებს, როგორი უნდა იყოს ძალაუფლება — თავად მოქალაქეების მიერ განხორციელებული, არა სხვისთვის დელეგირებული. ROTA არის კონკრეტული წინადადება იმისა, თუ როგორ უნდა აშენდეს ეს პრაქტიკაში: მოქალაქეები ერაცხებიან სამოქალაქო ვალდებულების მოკლე ვადებში ისე, რომ ძალაუფლება პირადად გადის ყველას გავლით, და არავინ ინარჩუნებს მას საკმარისად დიდხანს, რომ შეწყვიტოს მისი საკუთარი ყოფნა.
წაიკითხე ROTA წინადადება →